De schaarste aan lichaamsmateriaal is enorm. Voor een nier moet je in NL gemiddeld vier jaar wachten. De wachtkamer is Spartaans. Het dialyseapparaat is je beste vriend. Met een beetje geluk weet het apparaat de tijd te overbruggen totdat een nier beschikbaar is voor transplantatie. Zelfs de fameuze BNN-donorshow, mogelijk de meest geslaagde practical TV joke ooit, heeft niet veel kunnen veranderen aan deze situatie.
Logica en cosmetica in het wandelgangenakkoord
Vandaag is een economische analyse van mij en Lans Bovenberg in de ESB verschenen over het wandelgangenakkoord. Zie hier. De coalitie van partijen van VVD-CDA-D66-GroenLinks-ChristenUnie neemt het niet altijd even nauw met de economische logica. Daarnaast worden sommige zaken wat te mooi voorgesteld. Hieronder de meest pikante voorbeelden. Dit staat overigens los van een aantal goede voorstellen, bijvoorbeeld in de arbeidsmarkt.
Eigen betalingen huisarts: toch niet zo'n goed idee?
Een goede wetenschappelijke traditie is om net zo hard te zoeken naar argumenten tegen een standpunt als naar argumenten die het ingenomen standpunt ondersteunen. In mijn vorige blog heb ik de argumenten voor eigen bijdragen voor huisartsenbezoek benadrukt. Nu ga ik het omgekeerde doen. Dit is mede ingegeven door de vele reacties (dat krijg je als er doorgelinkt wordt naar een huisartsensite :).
Geen Diploma, Geen Scooter
Eigen betalingen huisarts: een goed idee
Een van de ideeën van het gevallen kabinet was om eigen betalingen bij huisartsen in te voeren. Overigens een heel oud idee, waar de sector en de Kamer altijd huiverig voor waren. Ten onrechte. Mijn collega-blogger Van Wijnbergen gaat in zijn blog uitleggen waarom hij die angst wel terecht vindt. Ik geef zes reden waarom een eigen bijdrage voor huisartsen een goed idee is.
Begrotingsakkoord, 2013 en uitverdieneffecten
Het Catshuisakkoord was een kind met een waterhoofd. Vrijwel alle bezuinigingen waren gericht op 2013. Daarna gebeurde er weinig, met als gevolg dat nog het nodige na 2013 zou moeten worden bezuinigd om zicht op structureel evenwicht te houden. Reden om zo op 2013 in te zetten, was vermoedelijk dat men koste wat het kost het tekort onder 3% wilde laten uitkomen. Een bezuinigde euro dringt het tekomt met minder dan een euro terug door lagere overheidsontvangsten als gevolg van de vraaguitval door het bezuinigen. Dat zijn de beruchte uitverdieneffecten.
Elsevier, Harvard en de wereldvreemde communist
Op core economics weer een mooi stukje over de academische volkswoede die zich richt op uitgevers zoals Elsevier Science. Wat wil het geval? De uitgevers van academische tijdschriften zijn al jaren bezig bibliotheken als een citroen uit te persen. Geen enkele bibliotheek kan het zich permitteren om pakweg American Economic Review niet in de schappen te hebben. Dat weten de uitgevers ook, dus vragen ze de hoofdprijs. Sommige uitgevers schamen zich er niet voor om $40.000 per jaar te vragen voor bepaalde tijdschriften.
Over optimale begrotingsnormen
Tijdens de opstelling van het Stabiliteits-en Groeipact (SGP) is er veel discussie geweest over de normen van het begrotingstekort van 3% van het bruto binnenlands product (bbp) en die van 60% voor de overheidsschuld. Deze normen zijn tamelijk willekeurig gekozen. Ze sloten aan bij de gemiddelden van tekorten en economische groei van dat moment.Vanwege de wilekeur vonden vele economen ze niet acceptabel. Er zou moeten worden gezocht naar optimale normen. In de actuele Nederlandse situatie krijgt deze oude discussie ineens een heel praktische lading.
Anita Elberse benoemd tot hoogleraar in Harvard
Vorige week werd bekend dat de 39-jarige Anita Elberse benoemd is tot hoogleraar in de Harvard Business School. Een niet geringe prestatie. Hoeveel Nederlanders kunnen haar dat nazeggen? En dan klagen we hier dat er niet genoeg Nederlandse vrouwen naar de top doorstromen. Elberse heeft ook veel prijzen gewonnen door haar onconventionele en door studenten hooggeprezen manier van lesgeven.













